Netwerkbijeenkomst “Netwerk zonder Grenzen”

In het licht van Samenwerking en Verbinding

Op donderdag 12 december 2019 was het zover Stichting Rumi opende om 12:00 haar deuren voor een netwerkbijeenkomst voor vluchtelingen, het bedrijfsleven, maatschappelijke organisaties en inwoners van Den Haag. Een dag die stond in het licht van Samenwerking en Verbinding met als doel om op en laagdrempelige wijze kennis met elkaar te maken en elkaars manieren en gewoonten beter te begrijpen ter bevordering van de sociale cohesie en samenhang in de Haagse samenleving. Onder het genot van een korte lunch en een drankje met op de achtergrond de zoete klanken van de Oosterse muziekcultuur werden de gasten in de grote filmzaal ontvangen. Zelfs aan de kinderen was gedacht die opgevangen werden in een andere zaal en zich vermaakte met kleurboeken, speelgoed, schilderen en snoep. Om 12:30 opende uiteindelijk de dagvoorzitter het officiële programma waarin hij geassisteerd werd door een stagiair. De gasten, vluchtelingen, het bedrijfsleven, maatschappelijke organisaties en inwoners van Den Haag, werden kort voorgesteld aan stichting Rumi. Wie is stichting Rumi, hoe lang bestaat zij en wat doen zij? Stichting Rumi stelt zich ten doel het bevorderen van de zelfredzaamheid, emancipatie, welzijn, arbeidsparticipatie, zorg en onderwijs van de doelgroep migranten in het algemeen en vluchtelingen in het bijzonder. Ook werd er aandacht besteed aan de successen van het hoofdproject “Refugee On Board” die inmiddels in 2020 haar derde levensjaar ingaat. Ook nieuwe projecten als “Emancipatie” waarbij emancipatie van vrouwen maar ook die van mannen.

Na een korte uiteenzetting van het dagprogramma werd de documentaire film “Stranger in Paradise” aangekondigd. Een film over de eerste opvang van vluchtelingen in Nederland waarbij de kijker een achtbaan van emoties ervaart. Waarin enerzijds termen als “We willen jullie niet. Wir schaffen das nicht” worden gebruikt, het ander moment het warm welkom gevoel als een deken over je heen wordt gelegd en de keiharde realiteit wordt weergegeven. In een klaslokaal legt een leraar een groep vluchtelingen met een rekensom uit wat hun komst de samenleving zal gaan kosten. De asielzoekers proberen de cijfers te weerleggen. Ze zullen toch gaan werken, hun steentje bijdragen? De leraar helpt hen uit de droom: de helft van hen zal nooit aan het werk komen. In drie akten onderzoekt regisseur en scenarist Guido Hendrikx de Europese kijk op de vluchtelingencrisis. Drie groepen migranten worden door de man ontvangen, die steeds een andere houding aanneemt: afwijzend in het eerste deel, vol empathie en goede wil in het tweede. In het laatste deel vertegenwoordigt hij de Nederlandse asielprocedure, met al zijn ingewikkelde regels.Een film waarin wij als stichting Rumi willen laten zien waar de dromen van de vluchtelingen botsen op de werkelijkheid en de kijker dwingt na te denken over zijn eigen positie. Hoe menselijk is het om een mensenleven te categoriseren?

Na elke fase in de film volgde er een dialoog waarin de kijker de ruimte kreeg voor zijn of haar ervaringen, de emotie, de beleving en het menselijke gevoel. De politieke essay en de absurditeit van het dilemma werd duidelijk gevoeld. Niet alleen bij de vluchtelingen maar ook bij de andere gasten en andere organisaties als Netwerk Haagse Helpers en stichting Zebra was de realiteit, het gevoel, de emotie en ervaring van deze film aangekomen. Elke fase in de film kende haar eigen emotie en gevoel maar met name  na het eerste deel van de film werd, tijdens de dialoog waarin de emotie door dit deel van de film in woord en uiting soms pijnlijk was, duidelijk wat de emotionele impact was die mede door de begeleiding van medewerkers van Rumi binnen de ontstane discussie werd verzacht. De empathie en goede wil in het tweede deel werd als een warme deken over de emoties van het eerste deel gelegd.Het laatste deel, de Nederlandse asielprocedure, met al zijn ingewikkelde regels zetten mensen tot nadenken. Dit is echter wel de realiteit waarin wij in 2019 en na alle waarschijnlijkheid in 2020 ook nog mee te maken hebben. Hierin ontstond een geheel andere discussie waarin begrip en onbegrip elkaar afwisselden en het koude en kille systeem duidelijk werd. In navolging op elke dialoog vond er een korte pauze plaats onder het genot van een hapje en een drankje vergezeld door een variété van Oosterse klanken.

Na deze achtbaan van emoties werd het tijd voor het netwerken waarin organisaties, bedrijven en vluchtelingen elkaar leren kennen. Onder het genot van een hapje en drankje werden, buiten het uitwisselen van contactgegevens, ervaringen m.b.t. de hulp voor vluchtelingen tussen stichtingen en organisaties gedeeld en nieuwe plannen aan elkaar voorgelegd. Hoe kunnen wij elkaar versterken om onze doelgroep, de vluchtelingen en migranten, op een zo efficiënt mogelijke manier te helpen. Welke partners kunnen wij inzetten om de kansen voor onze doelgroep te vergroten. Aan het eind van het programma werden onze gasten bedankt voor hun komst en hun inbreng en kunnen wij terugkijken op een zeer efficiënte en leerzame netwerkbijeenkomst.

 

Deze netwerkbijeenkomst is mede mogelijk gemaakt met financiële steun van de Gemeente den Haag en Fonds 1818.

Stichting Rumi wil hiervoor haar dank uitspreken.